Verhaal van Nico

Dansen met de goedheiligman

Zeistenaar Nico Oudshoorn (72) krijgt regelmatig de vraag of hij ook nog wel eens thuis is. Als vrijwilliger wordt hij namelijk heel vaak op verschillende plekken gesignaleerd. Als zanger, gastheer of Sint. Of wandelend met bewoners van De Looborch. Vaste prik op donderdagmiddag is het rondje door het park of dorp. ‘Deze mensen geven mij zoveel voldoening’, zegt Nico. ‘Een bedankje, een lach of schouderklopje is voor mij al genoeg. Of als iemand na afloop zegt: Was leuk hè, vanmiddag? Daar doe ik het voor.’

Al pratend duwt hij de 89-jarige mevrouw Verweij in een rolstoel door het Wilhelminapark. ‘Zelf kan ik dit soort einden niet meer lopen’, vertelt ze. ‘Ik ben blij met mensen als Nico, want zo kom ik toch lekker buiten. We kletsen over van alles en onderweg staan we regelmatig stil bij de dingen die we zien. Mooie bloemen bijvoorbeeld. Eens per jaar lopen we samen de Avondvierdaagse.

‘‘Een bedankje, een lach of schouderklopje is voor mij al genoeg.'’

Charles Aznavour
Nico doet meer. Laatst nog, tijdens de Franse avond in De Looborch, trad hij op als Charles Aznavour. Van alle foto’s maakte hij daags erna een film op muziek, die hij dan ook weer komt laten zien. “Een avondje nagenieten” noemt hij dat. Tijdens bingo-avonden of spelletjesmiddagen is hij vaak gastheer. En op 5 december is Nico al jaren de goedheiligman zelf. ‘Prachtig, vind ik dat. Ik doe dan álles wat de bewoners vragen. Als iemand graag met de Sint wil dansen, dan …. hup, gaan we in de benen en dansen we.’

Mantelzorger
Naast dit alles is Nico mantelzorger voor zijn 96-jarige moeder en gaat hij af en toe als vrijwilliger met de Zonnebloem op stap. ‘Tja, ik moet ook geen meubelstuk van De Looborch worden’, lacht hij. ‘Thuis vinden ze het allemaal goed, hoor! Ik heb een lieve vrouw, twee dochters en zeven kleinkinderen. Samen doen we leuke dingen.’

Bron: Voor elkaar, met Charim (okt, 2018)
Auteur/Fotograaf: Ivo Hutten